24 Ekim 2016

➳ aslında evde olmamam lazımdı şu an

ama kafam yerinden kalkınca kalktığı yerde kalıyor çünkü hastayım ve izin aldım. ilaçla bir hafta ilaçsız yedi gün cinsinden ve tamamen çocuklardan bulaşan bir grip ile dövüşüyorum günlerdir.  umarım yarına çok iyi hissederim kendimi. 

tylol hot'ı iyileşmekten çok, kafası güzel diye içtiğimi fark edip resmen bana yasak eden sevgili kocam lee işe gitti, biraz uzanayım dedim uykum gelmedi. kendimi iyi hissetsem kaç ay önce bir yerlere verilmek üzere ayırdığım koca bir tv kutusu eşyayı evden postalamaya çalışacaktım ama hâlim yok. biri gelsin alsın şunları artık ne olur. fazla eşyadan  o kadar rahatsızım ki. 

bunu daha önce yazmıştım buralara ama fazla gelen bir şeylerden daha sıkılıyordum onu yazmadım: lanet olası bildirimler.

telefonuma gelen bildirimlerin enerjimi saçma yerlere çektiğini fark edip aydınlandım kısa bir süre önce. sosyal medya ıvır zıvırları.. 

önce telefondan instagram'ı kaldırdım. haftada bir falan bilgisayardan giriyorum artık instagram'a ve onda da kaydır kaydır hepsine bak şeysine mecalim yok. çok özlediğim arkadaşlarıma bakıyorum ne alemdeler diye, sonra hemen kaçıyorum. sonra facebook'u kaldırmayı denedim ama messenger kalsın istiyordum çünkü oradan mesajlaşma şeysi işime yarıyor. lâkin facebook uygulaması olmadan messenger çalışmıyormuş. ben de facebook'tan telefonuma gelen bütün bildirimleri kapadım. zaten akşamdan akşama bi kere mutlaka bilgisayardan bir giriyorum. gün içinde bildirimlere bakmayınca kıyamet falan kopmuyormuş. bunu yaptığım için de kendimle gurur duydum.

twitter'ı da çok saçma bir memlekette yaşadığımız için kaldıramıyorum çünkü bir yerlerde patlama falan olursa bunu tek öğrenebileceğimiz yol galiba twitter oluyor bazı zamanlar. ama o da kendini bir şey sanmasın, onun da bütün bildirimlerini kapadım. 

telefonda gmail ve outlook da vardı ama onları da susturdum çünkü genel olarak mail yoluyla iletişim kuran bir insan değilim. akşamdan akşama bilgisayardan maillere bakmak yetiyor. no bildirim! 

şu an bildirim sesini sadece fb messenger ve whatsapp'tan bir şey gelirse duyuyorum ve bu sessizlik epey iyi geldi bana. zaten öyle telefonla konuşmayı çok seven ve habire aranan biri değilim. annem ve çocukların velileri olmasa telefonum çalmayı unutacak. 

aklıma başka bir şey gelmedi ben de bunları yazayım dedim, belki esinlenen olur da iki hayrım dokunur. 

alttaki de yaklaşık yarım saat kadar önce ben ve sifu. evde kalıp bol bol yan gel yat osmanlık yapabildiğimiz için mutlu. ay ben de mutluyum. 


ayıcığım arap olduğu için fotoğraflarda mimikleri nadiren çıkıyor, bin tane filtre şey edişim ondan, yoksa elbette naturel bir güzelliği var. 

öpmiyim canım nezleyim. 






5 yorum :

  1. Hastalığınla birlikte genel bir sosyal medya temizliği yapmışsın anlaşılan. Çok geçmiş olsun. bu arada sifu'yu öyle bir mıncırasım geldi ki

    YanıtlaSil
  2. Sonik ben geldim. Dizlerin duruyor mu başımı koyacak :)

    YanıtlaSil
  3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  4. Merhaba güzel insan;

    Blog yazarlarını ve blog takipçilerini aynı platformda buluşturmayı amaçlayan Blog Sözlük'te sizi görmekten mutluluk duyarız.

    Blog Sözlük'e "yenifikir" davet koduyla üye olabilirsiniz.

    Saygı ve sevgi ile.

    YanıtlaSil

Yorum